30 kilo lichter.... en wat nu?

The American Dream 

Na Las Vegas, hebben we net buiten San Diego, alweer via HomeExchange - voor drie weken een prachtige plek bemachtigd. En dat is een understatement. 

Onze hosts Lilian en Ivan leven de Amerikaanse droom, nadat ze 30 jaar geleden als jonge computernerds uit Bulgarije naar het beloofde land vertrokken om een bedrijfje te starten. 15 jaar later verkochten ze het bedrijf met inmiddels 400 medewerkers. Resultaat: een villa van 1100 m2 met een tuin zo groot als een gemiddeld Amsterdams park, inclusief een zwembad waar menig resort jaloers op zou zijn. Wij krijgen het zelfstandige gastenverblijf van 110 m2.

De villa ligt in een bewaakte wijk voor welgestelden, Bill Gates' ranch is om de hoek. Van daaruit maken we uitstapjes naar de stranden van Del Mar en Solana, de bios, een lange hike door de omgeving en eten we voor de 3 meter brede open haard in de tuin. Maar na drie dagen vinden we het afgelegen reservaat toch wat saai en besluiten we meer richting de stad San Diego zelf te vertrekken. Ivan is zo aardig om onze HomeExchange Guest Points terug te geven.

Sarah and Jackson in La Jolla

In La Jolla (spreek uit La Ho-Ja), een comfortabele buitenwijk van San Diego, logeren we in het HomeExchange huis van Ahn. Dat bevalt beter, met prachtige hardloopstranden, winkels, events en koffietentjes om de hoek. Om spraakverwarring te voorkomen, bestellen we koffietjes onder onze Amerikaanse namen Sarah en Jackson.

We bekijken de Superbowl in de plaatselijke Sportsbar. We beleven een college Basketbal game (Go Aztecs!) en zien op Valentijnsdag One Love, de film over Bob Marley. Als ik een prachtige strandvilla te huur zie staan, heb ik ook even een Amerikaanse droom, tot ik ontdek dat 'ie $ 20.000 per maand op moet opbrengen... 

Op vrijdagavond ontdekken we dat onze held Jason Mraz een charity concert geeft, op een half uur van ons huis, waar we last minute kaarten voor kopen en een topavond hebben.

Steeds lichter

Doordat we 16 kg overtollige bagage terug naar Nederland sturen, plus de 7 kg per persoon die we minder wegen, zijn we inmiddels 30 kg lichter. 

Met het 'Wheel of Life', een modelletje waarin alle belangrijke domeinen van je leven staan (relatie, vriendschap, werk, geld, gezondheid, etc), denken we na over welke keuzes we willen maken voor als we terugkomen. Zo tof om daar even goed de tijd voor te hebben.

Op afstand hebben we veel contact met onze 18 jarige dochter Nikki, die 4 weken alleen thuis is, voordat ze eind Februari naar Thailand vertrekt. Da's af en toe best heel alleen, dus super dat dat zo makkelijk kan, met whatsapp bellen.

It's a beautiful day, don't waste it, in Waikiki

Na een week, vliegen we naar Honolulu in Hawaii en blijven we twee dagen in een hotel tussen de skyscrapers, in Waikiki beach. Heel leuk om hier te zijn, maar toch is het een beetje zoeken, hier tussen de toeristen.
Op straat zegt een random man ons: 'It's a beautiful day, don't waste it.' Food for thought. 

We eten heerlijk bij de Hawaiiaanse food-trucks.

Als ik op het strand mijn boek ‘Thank God It’s Monday’, van 10 jaar geleden, nog eens teruglees, vertel ik Wien over Fiji, wat er in voorkomt en waar ik toen net was geweest.
Moeten we daar niet naartoe? Wien gooit in het hotel wat visjes uit op HomeExchange en vrijwel direct hebben we beet: we kunnen twee weken gratis in een resort op Fiji komen verblijven, vlak bij waar ik ooit was!
Fiji? Wtf? Moeten we dat doen? Terwijl we net in het paradijs zijn, hier in Hawaii?

Aloha Kauai

Volgende bestemming is het 'Garden Island' van Hawaii, Kauai. Eerst even zonder verblijfplaats of plan, want Homeexchange lukte niet. We vinden een betaalbaar resort, aan het strand. Het is inderdaad paradijs hier, strand, bergen, jungle, lekker eten, relaxte Aloha mensen... 

Het zou gek voelen om hier nu ineens weer in een vliegtuig te stappen, naar een ander paradijs, terwijl we daar al zijn. Dus we zeggen het Fiji aanbod af. 

We vullen onze dagen met van alles en niets. Wheel of life, boeken lezen, filosoferen, verdiepen, plannen maken. Aan het zwembad, in de oceaan, op het terras. We nemen onze eerste salsa-les, bezoeken een koffie plantage. En ondertussen groeien we samen steeds meer naar elkaar toe, door de mooie gesprekken die we hebben, gevoed door Eckhart Tolle en podcasts die we luisteren. Zo tof dat dat na 26 jaar relatie nog kan!

Alweer last minute ontdekken we een feest, omdat het dorp Waimea 47 jaar bestaat. Om 5 uur in de auto, om om 7 uur 's ochtends aan de start te staan voor de hardloopwedstrijd, met een paar honderd man. Wien 5 km en ik 10. We hadden zes weken geleden niet bedacht dat ons dat nu makkelijk af zou gaan. Did that, bought the t-shirt.

 

Na ons verblijf in het resort hebben we weer drie dagen een top HomeExchange plek, in Princeville, aan de dramatische North Shore. Een eigen huis, tussen bergen en jungle, op loopafstand van Kauai's mooiste stranden. Soms bekruipt me een schuldgevoel als we gratis in dit soort mooie plekken verblijven, maar ik vergeet dan dat mensen natuurlijk in return bij ons verblijven, dus het is prima.
Hierna weer 3 dagen HomeExchange in een ander resort, in het gezellige Kapaa.

Wat nu?

Ondertussen zijn we over de helft en hebben we nog 5 weken te gaan. En vragen we ons af wat deze reis nog meer voor ons in petto heeft. De wereld ligt letterlijk aan onze voeten, gezien de plekken waar je vanuit Hawaii naartoe kunt. We zijn benieuwd waar HomeExchange ons naartoe zal leiden, dus we gaan weer eens wat visjes uit gooien....