Wij zijn geen toeristen, wij zijn resatticallers!

Onze villa in Mui Ne aan de Vietnamse kust, is een heerlijke plek om ons weer thuis te voelen. We scooteren naar het strand, door het binnenland, ontdekken een mega-tempel en verkennen het kleine vissersdorpje. Je kunt hier echt op elke hoek lekkere koffie, Bah-mi broodjes en ander lekker eten krijgen.

Het kleurrijke vissersdorpje is overigens inmiddels uitgebreid met een strook van 10 km tjokvol beach-resorts. 

De echte toeristische dingen slaan we over, op de rode zandduinen na, bij zonsopkomst. We zijn er ook een beetje allergisch voor, want: Hey, wij zijn geen toeristen, wij zijn resatticallers!

Aan ons zwembad (her)ees ik uit de boekenkast the Four Hour Workweek, mijn meegebrachte ‘Your Next Five Moves’ over strategisch ondernemerschap en het e-book ‘Infectious generosity’ van TED oprichter Chris Anderson. 

Na een klein weekje vliegen we vanuit Ho Chi Minh naar Hoi An. Alle mooie verhalen van anderen ten spijt, vinden wij het hier wel erg toeristisch. Maar onze plek aan het strand bij An Bang is heerlijk. 

Vietnamezen zijn vroege vogels, want bij zonsopkomst om 5.45 u op het strand is het drukker dan overdag. Heerlijk moment ook om hard te lopen, want een uur later is het daar al te warm voor. Funfact: veel Vietnamezen doen 's ochtends hylarische, maar volstrekt zinloze rek- en strek oefeningen. Ik zag zelfs iemand achteruit over het strand lopen.

Wij kunnen de vinger nog niet achter dit land krijgen. Op elk huis wappert braaf de rode vlag met ster. Maar rondfietsend zien we een flink aantal resort karkassen, waarvan de bouw lijkt te zijn stilgelegd. En tijdens ons verblijf wordt koning Willem Alexander’s bezoek aan het land afgezegd. omdat zijn gastheer, de premier van Vietnam, af moet treden wegens corruptie. 

Volgens onze host ‘wil je niet weten wat er zich achter de schermen allemaal afspeelt’ in het communistische land.

Met nog een week in de planning zoeken we nog één nieuw avontuur. Dat wordt Singapore.

Via Homeexchange vinden we een plek, waar ook de ‘helper’ in huis in blijkt te wonen, met een klein fluffy stink-hondje. Het appartement op de begane grond van een condominium, ligt direct aan de gigantische zwembaden, tussen de grote woontorens.

We verwonderen ons in de lokale malls en exploren de honderden orchideeën in de enorme botanische tuin. Voor de lekkerste dim sums bij restaurant Din Tai Fung, worden we door een robotje naar onze tafel begeleid. Lekker efficient..

 

De tientallen high-risers downtown worden afgewisseld met iconische hotels, theaters, evenementgebouwen en kunstwerken. Zoals de twintig 50 meter hoge kunstbomen, die het middelpunt zijn van een sound en lightshow, vlak naast de foodmarket ‘Satay-at-the-bay’ waar we inderdaad sateetjes eten.

Mede door ons keffende huisgenootje, verlaten we dit huis om in stijl af te sluiten, in een luxe hotel in het centrum (goedkoop geboekt via de last minute site Hotwire.com). Vanaf daar ontdekken we China Town, Arab street, Little India en het Singapore onder de grond, waar je van de ene shoppingmall naar de andere loopt, als je hitte boven wil ontlopen. Mijn voorspelling: massagestoelen worden het helemaal, binnenkort ook in Europa. 

De lokale taxi chauffeurs zijn trots op hun land en onderwijzen ons gepassioneerd over de nadelen van westerse democratie en de voordelen van een landsbestuur met visie, wat al bijna 60 jaar hetzelfde is. 

Het is een echte melting pot en ook nog eens superveiling, schoon en perfect alles geregeld. We eten Indiaas, Mexicaans, Chinees, Thais, Vietnamees, Koreaans. Wij houden ervan en fantaseren zelfs over hoe het zou zijn om ooit een tijdje in dit Zwitserland van Azië te wonen.

Hoewel we ook wel een beetje overdosis shoppingmalls hebben gekregen. De supermall ‘The Jewel’ op het vliegveld, met de grootste indoor waterval ter wereld, is de druppel.

De laatste twee weken van deze reis zijn ook een rollercoaster geweest voor TalentFirst. Op afstand heb ik, samen met mijn collega’s in Amsterdam, een aantal ingrepen moeten doorvoeren, om het eerst flink gegroeide bedrijf nu weer financieel gezonder te krijgen. Dat betekende ook afscheid van een aantal toppers uit het kernteam, wat ik natuurlijk liever thuis live had begeleid, maar gelukkig verliep alles in harmonie.

Als we de laatste dag bovenop het iconische MarinaSands hotel (die met die zeppelin erop), over de stad uitkijken, bespreken we alle facetten van onze 'wheel of life'. 

We hebben prachtige inzichten gekregen, elkaar nog veel beter ontdekt, nieuwe plannen gemaakt en zijn er klaar voor om aan de volgende fase van ons leven te beginnen.

Dat het werk in de laatste fase behoorlijk aanwezig was, hadden we misschien liever niet zo gezien als aflsuiter van de resattical. Maar om te weten dat de business nu gezonder is om naartoe terug te gaan, voelt ook licht. 

Net als wijzelf overigens! 

Fysiek samen ruim 20 kilo lichter… en mentaal nog veel meer!